Кунларнинг бирида Фаришта Инсонга деди: "Истасанг сен яшаб ўтган ҳаётингни кўрсатаман?"
"Албатта,"-деди Одам.
Улар кенг саҳрога чиқишди.
"Қумларга қара,"-деди Фаришта.
"Бу ердан иккита одам ўтган, уларнинг изларини кўряпман,"-деди Одам.
" Гап шундаки, ушбу излар бу сен босиб ўтган умр йўлидир."
"Барини тушундим,-жавоб берди Инсон,-бироқ иккинчи излар унда кимга тегишли?"
"Бу менинг изларим. Мен доимо ёнингда бўлдим."
"Лекин айрим жойларда фақат битта из бор- билиб қўй-бу ҳаётингдаги энг қийин дамлар эди."
"-Ҳа,-жавоб берди Одам.-агарда излар битта экан, унда менга кўмагинг зарур энг мураккаб даврларда мени ёлғиз қолдирган экансан-да."
"-Асло йўқ,--жавоб берди,- сен ёлғиз эмасдинг, бундай онларда сени қўлимда кўтариб олгандим."