Пабло Эскобар ўзи тўқиб чиқарган афсонадагидек камбағал оилада туғилмаган. Бўлғуси наркобарон Колумбия ўлчовларига кўра ўртаҳол даромадли оиладан келиб чиққан. Болалик чоғларидан у одамлар орасидан сирғалиб, таъсир доирага эришиб, Колумбия президенти бўлиб етишиш орзусида ёнарди. Бунга қарамасдан навқирон Пабло жиноятга мойил тўдалар атрофида айланарди ва тенгқурлари билан Медельиннинг қашшоқ туманларида вақтини ўтказарди.
Ўша харобазорлардан эътиборан у ўз ишини бошлади. Айтишларича, у мактабдалигидан ўғрилик ва майда контрабанда билан шуғулланишнинг ҳадисини олганди. У ҳатто қабрдаги мармартошларни ўғирлаб, уни қайта пуллашдан тап тортмасди. Кейинроқ Эскобар бандаси билан машиналар олиб қочиш, талончилик ва марихуана савдоси билан машғул бўлди, мазкур гиёҳванд моддани ароқ, тамаки, кокаиндан кўра унинг ўзи бутун умр истеъмол қилди.
КОКАИН ҚИРОЛИНИНГ МИЛЛИОНЛАРИ
Вақт ўтиши сайин банда кенгайиб ўсди, жиноятлар эса яна ҳам йирик ва шафқатсиз бўлиб борди. 1971 йили Медельиндаги таниқли олигарх-саноатчи Диего Эчеварио ўғирлаб кетилади, унинг мурдаси сўнгроқ ахлатхоналардан бирида топилади. Жиноят очилмаган бўлса-да, унинг ортида ким турганлигини ҳамма биларди. Камбағаллар Эчевариодан чин юракдан нафратланишарди, шунинг учун Эскобар ва унинг бандасидан чуқур миннатдор ва эҳтиромда эдилар. Эскобар ҳам уларга муносиб жавоб қайтариб, фавеладаги оғир турмушларида кўмак қўлини чўзарди.
Бир йил ўтар ўтмас Эскобар гуруҳи Медельинда энг оғизга тушадиган тўдага айланди, улар кокаин билан боғлиқ янги бизнесни тайёрлашаётганди.Келаётган фойда қиёси йўқ эди, чунки кокаин баҳоси унинг таннархидан юз баробар ошиб тушаётганди. Эскобар ўзининг наркобизнесида мустаҳкам ўрнашиб олганди: янги анжомлар, учоқлар, ҳатто йирик инфратузилмали бутун бир оролни сотиб олди.
1977 йили баобрў оилалар бирлашувидан Медельин картелига асос солинди. Бир йилнинг ичида картель шу даражада ривожландики, у гиёҳванд моддаларнинг барча йўналишини- Перу тоғларидаги кока бутазорларидан тортиб Майами тунги клубларигача назоратни қўлига олди. Бизнеснинг тўлиқ назорати улкан миқдордаги маблағни келтирарди- йилига бир неча ўн миллионлаб доллар. Эскобар ва унинг тўдаси даставвалига бундай бойлик билан нима қиларини билишмай, бошлари қотди. Улар юзлаб вилла ва қиммат машиналар сотиб олишди, истироҳат боғларини экзотик ҳайвонлар билан безашди. Пулларни Панама банкларига жўнатишди, агарда бунга имконлари етмаса, шундоққина ерни қазиб, пулни кўмишди. Қашшоқ ҳудудларда кутилмаганда янги турар жойлар қад кўтара бошлади, баъзида эса пулларни хароба кулбаларда яшайдиганларга тарқатиб чиқишарди.
НАРКОБАРОН ПАБЛО ЭСКОБАРНИНГ "ЗЕРИКАРЛИ" ҲАЁТИ
Эскобарнинг йиққан-тергани унинг мартабаси ортидан меъёридан ортиқ юқори нуқтага довур ўсиб борди. Шунда уни бутун Лотин Америкасидаги энг бадавлат ва таъсирчан наркобарон бўлиш зериктирди, энди у Колумбия миқёсида яна ҳам улканроқ кимдир бўлиб етишиш мўлжалини олаётганди. Пабло шу тариқа сиёсатга бош суқди.
"Эль-патрон" -Медельин аҳолиси уни шунлай номлаб ҳурмат бажо келтиришарди, бир сўм пора қистирмасдан ва партия аъзолигига бадал тўламасдан Колумбия Конгрессига кўтарилиб борди. 1982 йилга келиб у Конгресс ичига киришга эришди, бу эса ҳукумат тепасида ўтирган шахсларнинг хунобини оширди.
Шунда бироз вақт ўтиб, Колумбиянинг таъсирли сиёсатчиларидан бири чиқиб, уни гиёҳванд моддалар савдосига алоқадорликда очиқдан очиқ айблади. Бир неча ҳафтадан сўнг Эль-Патронга қарши кампания бошланди: 1984 йил январида Эскобар Конгресс таркибидан ўчирилди. Бироқ Пабло осонгина енгилиб жим кетмоқчи эмасди.
ЭСКОБАР ТЕРРОРИ
Эль-Патрон уни хафа қилганлардан ўч олмоқчи бўлди. 1984 йили унга халал берган сиёсатчилардан бири минган автомобил автоматдан ўққа тутилди, вазир жойида ҳалок бўлди. Шундан эътиборан Эскобар террори бошланди.
Колумбия ҳукумати гиёҳвандлик муаммосини ҳал этиш умидида наркотик модда савдогарларини экстрадиция қилиш бўйича АҚШ билан келишув тузди. Бу ростданам наркабаронларни қўрқитди, чунки улар Америка турмахоналарида ўзларига озодликни сотиб олишолмасди. "Лос-Наркос" Эскобар қиёфасида қотилликлар билан жавоб берарди. Ов экстрадиция билан боғлиқ ҳар кимнинг устидан бораётганди: журналистлар, сиёсий арбоблар, полициячилар ҳалок бўлишаётганди. Қурбонлар сони мингдан ошганди. Судьялар ва юқори лавозимдаги полиция зобитлари ўлаётганди, 18 август куни президентликка номзод Луис Карлос Галан отиб ташланди. Галаннинг издоши Сезар Гавирияни қувиб, Пабло у миниши лозим бўлган учоқни ўйлаб ўтирмасдан портлатиб юборди. 107 нафар йўловчи Эскобар қурбонлари рўйхатини тўлғазди, номзоднинг ўзи эса мўъжизавий тарзда учоққа ўтирмай қолганди.
Ҳукумат тарафидан мислсиз чоралар қабул қилинди. Панжара ортига ўнлаб юқори даражадаги наркосавдогарлар тиқилди, яна ундан ортиғи полиция томонидан жисмонан йўқ қилинди. Ер Эскобар оёғи остидан қалқий бошлади. Шунга қарамасдан қонли террор ўз натижасини берди: биринчи рақамли жиноятчини ушлаш учун самарасиз уринишлардан сўнг ҳукумат Пабло билан келишувга борди.
Эскобарга ўзи истаган шартлар асосида Колумбия қамоқхонасида ўтиришга изн берилди: наркобарон турмахонани ўзи ҳоҳлаган шароитлар билан тўлдириб қуриши лозим эди, полицияга ундан 20 кмга яқин келиш тақиқланганди. У ерни эса Пабло ўз клуби ёки офисига айлантириб, юмушларини мутлақо эмин-эркин олиб бораверди, Эскобар ҳатто у жойда бирор айб иш қилган шериклари устидан жазо чораларини қўллашдан ҳам тап тортмади, бу эса ҳукумат тоқатини тоқ қилди. Бундан хабар топган Пабло турмахонани секингина "тарк этди."
ҚУВҒИНГА ОЛИНГАН ЙИРТҚИЧ
Пабло қочишга тушганди. Унинг картели кўз ўнгда титилиб кетаётганди. Кимдир Калидаги рақобатчилар тарафига ўтган, кимдир эса полицияга таслим бўлаётганди. Аҳоли энди Эль-Патронга ишонмай қўйганди-чунки Эскобарнинг айби билан кўплаб қариндошлари ва дўстлари ўлиб кетишганди. Паблонинг изидан нафақат армия ва махсус хизматлар,
Кали каллакесарлари ҳам тушган, улар унинг ўзидан ташқари оиласини ҳам йўқ қилишга тайёр эдилар.
Эскобар ўзининг тамойилларига хиёнат қилишни истамади, оиласини хуфя яшириб, ҳукумат билан қақшатқич жангга қайтди. Бироқ Паблонинг бўйнига ташланган сиртмоқ таранг тортилиб борарди- у Колумбияни ўзгартириш мақсадидаги бенаф уринишларига бутун маблағини сарфлаб совуриб бўлганди. У биргина нарсани- оиласи билан бирга бўлишни ҳоҳларди.
1993 йилнинг 2 декабрида Эскобар оиласига қўнғироқ қилди. Пабло ўғли билан гаплашаётганда, унинг қўнғироғини илиб аниқлашга улгуришди. Зудлик билан Эскобар яширинган хонадон ўраб олинди. Унча узоқ давом этмаган махсус амалиёт чоғида Пабло Эскобар, Медельин бошоғриқ балоси ва миллий хавфсизликка таҳдид бўлган шахс йўқ қилинди.
Пабло дафни пайтида унинг тобути кўтарилиб борилаётган кўча минглаб колумбияликларга тўлди: уларнинг баъзилари ғам чекишган, баъзи бирлари очиқчасига севинишаётганди, аммо бу одамларни бир жиҳат- афсона билан видолашишга келганликлари бирлаштириб турарди.
diletant. ru