Бир куни шаҳар ўғриси бировнинг уйини тунаш мақсадида девор тагини кавлади. У ағдарилиб, ўғрининг қўли синди. Шунда ўғри негус (Эфиопия ҳукмдорлари унвони) ҳузурига келиб, шикоят қилди:
-О, негус! Мен шаҳрингдаги ўғриман, бир уйнинг тагини қазиётганимда, девор ўпирилиб, қўлимни синдирди. Уй хўжайини деворни нимадир тўғри қилмагани аниқ.
Негус каттакон телба эди, шунинг учун уй эгасини топиб келишга фармойиш берди.
-Чинданам шаҳрим ўғриси у туфайли қўлини синдирган.
Уй эгаси келганида негус ундан сўради:
-Нега уйни бундай ёмон қурдинг? Сен сабаб ўғримнинг қўли майиб бўлди.
-Менинг айбим йўқ. Қурувчи ғиштларни нотўғри терган,-жавоб берди уй эгаси.
Негус қурувчини чақиришга фармойиш берди.
--Нега ғиштларни нотўғри жойладинг? Сен туфайли ўғримнинг қўли мажруҳланди.
--Бунинг менга дахли йўқ. Деворнинг қулаганига томни номақбул ёпишгани сабаб. Ким томни ёпган бўлса, ўша айбдор.,-деди қурувчи.
Ўшанда том ёпувчини чақиришди ва унга негус деди::
-Сен томни ёмон ёпдинг ва ўғрим қўлини синдирди.
-О, негус! Зинҳор айбим йўқ.-жавоб қилди том ёпувчи.-Томни ёпаётганимда кўчадан бир чиройли қиз ўтиб қолиб, унга тикилиб чалғидим. Шунга том кўнгилдагидек чиқмади. Ҳаммасига ўша қиз айбдор.
Шунда телбанамо негус чарчаб, кетишга чоғланди. Лекин кетишдан олдин, кўрсатма берди:
-Мабодо бўйи паст одамни кўриб қолсангиз, уни осинг!
Келганлар орасида энг бўйи пасти ўғри бўлиб чиқди, уни ушлаб осишди. Мана шунақа гаплар.