Шундай вақт келадики, сен ёмғирни бирга тинглайдиган одамни ахтаришни бошлайсан.
Нафосат. Бу гўё капалак юзингни силагани ёки у елкага бир баҳя қўниб ўтгани.
Ёлғизлик ҳам улфатчиликдир.
Агарда сен севсанг, одами зот бўлишни бас қиласан, сен ифорга айланасан. Сен ер ёқалаб юрмайсан, унда чирпарак учасан. Айнан шу ошиқлик ҳолати ҳаётдаги энг асосийсидир. Аёлгами, ишгами, ҳаётга, дунёга ошиқлик-муҳими бу эмас.
Қор ёққанини илоҳий ҳол санайман... Ёмғир ҳам ёғса, дарахтлар шитири- бу инсон умридаги илоҳий ҳодисалардир. Агарда ўлмоққа афсуслансанг айнан шу мўъжизавий ҳодисотлар туфайли. Бу ҳаёт спектакли, ҳаётнинг ўзи эса илоҳиятдир...
Тонино Гуэрра, итальян кинодраматурги.